In Augustus 2010 was er een scooter rijder die met plezier op zijn scooter kon rijden. Het maakte hem niet uit waar hij naar toe reed noch het aantal kilometers op een dag. Altijd vrolijk gemutst met een glimlach van oor tot oor reed hij de ene na de andere kilometer op zijn scooter. in de regen of in de sneeuw . . . .  het maakte hem allemaal niet uit. Als hij maar kon rijden.

Tot er een dag aanbrak waarbij het minder goed ging met rijden en hij een ongeluk kreeg met zijn scooter . Gelukkig had hij zelf geen ernstig lichamelijk letsel maar zijn scooter was total los. Eenmaal van de schrik bekomen besefte de scooter rijder dat hij niet meer de beschikking had over een scooter en dus niet meer kon mee rijden met zijn collega scooter rijders. 





Nadat menig scooter rijder van het ongeluk had vernomen toonde men veel begrip en waren begaan met de scooterrijder. Het gevolg was dan ook . . . . hoe men deze scooterrijder kon helpen met een scooter zodat hij weer lekker goed gemutst en een glimlach zijn kilometers kon rijden.








Er werd een actie op touw gezet waarbij de mogelijkheden werden bekeken om de scooterrijder te kunnen helpen. Ook ik heb het verhaal vernomen en heb besloten om voor de scooterrijder te gaan rijden. Van tevoren heb ik informatie verzameld om beslagen ten ijs te komen. Met succes.Na enige kilometers gereden te hebben, bezocht ik een scooter dealer welke mijn verhaal heeft aangehoord. Na wat extra overleg met andere collega rijders en enkele speciale mensen kwam het verlossende antwoord om een wens in vervulling te laten gaan. En dus. . . . werd er een plan opgezet.




De scooterrijder wist niet wat er achter de schermen afspeelde en werd door mede collega rijders opgehaald om gezamenlijk naar de betreffende dealer te rijden onder het motto " Een tourritje " Eenmaal binnen realiseerde de scooterrijder zich nog steeds niet wat er speelde. Er werd hem voorgesteld om op een scooter te gaan zitten welke midden in de winkel stond.Toen de scooterrijder realiseerde wat er speelde en dat het geen grap was wist meneer niet wat hem overkwam. Zijn goed gemutste karakter en glimlach van oor tot oor kwam in alle dankbaarheid weer helemaal tevoorschijn.




De dag werd feestelijk afgesloten met een gezellige bijeenkomst bij collega rijders thuis.







Het was een mooie dag welke ik met plezier meegemaakt heb en nog vaak aan terug denk. Want. . . . het is toch mooi een menselijk gebaar naar anderen te mogen doen om ze te helpen.
                                                                                                                                                     Copyright  ©
Een korte video impressie van het gebeuren. . . . .